Dag 21 pont a mousson Abbayes de Premontres

Ik heb eens gekeken en zag dat de weg uit Metz nog troeperiger was, dan die erin. En het was gisteren al niks.  Vandaag moest ik een heel stuk vlak langs de A1 en als ik ergens armoedig van wordt dan is het lopen langs een snelweg. Om de troep te vermijden heb ik derhalve eerst even de trein genomen om me aan de slagschaduw van Metz te ontworstelen.

Ik kan me nu de  commotie wel voorstellen, maar ik meen me te herinneren dat die suggestie  op het Plasje is gedaan, omdat ik zo zat te mopperen over door Metz en omstreken te moeten marcheren. En wel door JPB. Gisteren wilde ik niet flauw doen, maar vandaag had ik er inderdaad geen zin meer in. Ik vond dat ik genoeg was omgelopen en de weg had gezocht, zodat ik wel krediet had opgebouwd  en derhalve wel een kilometer of 10 mocht treinen.

Het gevolg was dat ik een laatste stukje kanaal heb gedaan en toen door een heerlijk groene vallei ben gelopen met leuke uitzichten. Het was fris en groen en precies zoals ik het graag zie. Vanmorgen in Metz ben ik langs twee grote boekhandels gegaan om het stuk GR5 in Lorraine te kunnen kopen. Maar dat boekje bestaat niet meer. Ook de VVV kon me niet helpen, maar had wel een kaartje op grote schaal waarop globaal de GR5 staat. Dat helpt al enorm. Vandaag leek ik af en toe wel Sinterklaas: als maar dakpannen.

Dat deed me denken aan toen Kaj & Thomas nog klein waren en zij met Aad en Marcia en mijzelf bij Winterswijk gingen wandelen. Aad had een kaart op zijn buik hangen met de route. Die was in ROOD aangegeven. Op een gegeven moesten we anders lopen, maar wat verder de route weer oppakken. De jongens werden daar wel wat nerveus van en die arme Aad moest om de zeven stappen die kaart laten zien. Gingen we nog wel goed en waar zouden we weer op de route komen. Uiteindelijk was het zover bij een boerderij sloeg de weg af naar rechts en dan zaten we weer op het rode traject van onze uitgezette wandeling. Om het geluk van beide mannekes nozg eens extra te vergroten, bleek dat stuk weg ook daadwerkelijk rood: fijn gemalen dakpannengrind!

Als bonus voor mijn treinreis zit ik nu in de Abdij van Pont a Mousson. Een imposant gebouw met geweldige klokken die nu luid te keer gaan.

Zojuist was ik getuige van een Barry-achtige act. Een jonge zwarte man stond poedelnaakt in de tuin van de abdij en maakte op verzoek radslagen. Tot grote hilariteit van zijn companen (M/ V).

Er zijn van die steden waar de automobilist hard voorbij rijdt. Metz is er zoeen en Basel en Lille. Maar mijn zwager Wouter ging gewoon een weekend naar Lille en had het daar uiterst naar zijn zin samen met Corinne en Bob en Annabelle. Rick lErde ons dat Basel zo n leuke binnenstad heeft. En zo plaveien wijze mannen de weg naar een bredere horizon. Ik kan de binnenstad van  metz voor een bezoekje aanbevelen. Waarmee ik me overigens niet in de rangen van wijze mannen wil scharen. Allerminst.