Dag 6 brug reuland. 136 kilometer

28 juli 2017


Vandaag zat alles mee
Geen palkveen
Geen zuigklei
Geen horzels noch muggen
Geen regen op de verkeerde momenten
Geen zwiepnetels
Geen grijpbramen


Nee alles was botertje aan de boom. De wegen waren breed, ze waren mooi en ze waren goed begaanbaar. Er waren enorm veel bosbes struiken. Helaas allemaal leeg. Heel irritant, echt waanzinnig irritant. Maar er waren wel vurrukkullukke frambozen. En op meerdere plaatsen. Zo bleef de smaak van de frambozen lang hangen.


En daar was ook de vrolijke bakker in Vielsalm. Toen ik mijn brood ging eten bleek er ineens een extra lekker broodje bij te zitten. Dat had hij er ongemerkt bijgesmokkeld. Zo geweldig leuk!


En als ik gisteren schrijf dat het landschap ieit veranderd, nou dan kreeg ik vandaag lik op stuk. De Ardennen worden minder steil, veel gloeiender en egaler. Ik ben nu in het Duitssprekende deel van den Belgique en alles is anders. De mensen spreken Duits en Nederlands. Het is veel georganiseerder, gestructureerder en opgeruimder en ook het landschap is minder heftig. En dat alles in 15 kilometer. Vanmorgen nog in België; nu voelt het als Duitsland. Als ik me niet vergis en alles goed gaat loop ik morgen Luxemburg in.


Vandaag lekker opgestaan na een heerlijke nacht. Al mijn goed is weer gewassen en droog dankzij de verwarming in het washok van de camping. En het was overwegend zonnig. Maar mijn tent wordt s morgens niet droog. Die heb ik dan ook  pontefikaal uitgehangen in de wind tijdens de lunch en nu is alles droog. Dat is lekker want dan heb je de opties open. Als de tent te lang nat ingepakt blijft dan gaat die schimmelend en komt het weer erin. Dan gaat ie ook lekken. Dus  vanmiddag was het plezierig dat ik hem helemaal droomt kreeg.
Gisteren en vandaag nauwelijks foutngelopen. Ik krijg het door. Kennelijk onatwikkel je een zesde zintuig. Oor die gekke wit over rode strepen. Hoewel gisteren stuurden die zelfde strepen me een raar gat in. E r was daar niks behalve een stromende beek. Niet dus, er bleek een tunnel met die beek ter ene zijde en ter andere een stoep. En zo liep ik 100 meter door de meest ongelooflijke tunnel ooit. Genieten!
Ik heb net een copieus maal tot mij genomen gelardeerd met een biertje of twee.
Morgen loopt ik België uit en Luxemburg in.
Ik ben benieuwd.

Foto’s

2 Reacties

  1. Aad:
    28 juli 2017
    Je bent de tel nu al kwijt Kees, maar geen zorgen we tellen en voelen met je mee. Dag zeven gehad. Tempo zit er goed in wat ons betreft op afstand. Vroeg starten betekent vaak tent nat oppakken (dauw, regen in de nacht), maar tijdens een middagpauzetje hang je die natte dweil even in de wind (en/of zon) en hup weg is die lading water (scheelt zomaar een kilo). Dag acht morgen. Hoe is het met je Luxemburgs?
  2. John:
    29 juli 2017
    Mooi om te horen Kees. Mis vanzelfsprekend een foto van de tunnel! Maar heel leuk om te lezen allemaal. take care