Dag 11 Vianden 187,5 km
1 augustus 2017
De route heden was gemaakt door een professionele sadist, die een pak op zijn billen krijgen moet. Het was af en toe zo steil dat mijn voeten bij het stijgen niet meer de juiste hoek konden maken. Bij het dalen was het af en toe gewoon gevaarlijk. Lijkt me niet de juiste wijze om wandelaars op mijn route te krijgen.
En ik wilde tot Vianden komen. Ik heb hetbgehaald maar af en toestond het huilen me nader dan het lachen. Een positief punt is dan weer wel dat ik als ik er even helemaal,doorheen zat en even rust genomen had, weer gewoon door kon. Ik ben van half negen tot zeven. Bezich geweest en het was echt af en toe loodzwaar.
Ik zit in een super herberg zo' n vijf minuten lopen van het slot. Wel naar boven natuurlijk! Een dag als vandaag doet overigens wel beseffen dat er mensen zijn die de vierdaagse lopen en in vier dagen een langere afstand afleggen dan ik in 11!! Van morgen op de camping sprak ik een vrouw die met haar moeder van 67 vier maar 40 had gelopen. Petje af. Nu wet ik wel dat zij geen rugzak op heeft als de mijn. Noch dat het parcours daar zo op en af gaat als hier. Maar toch....
Ik zit in een herberg, maar heb nog getwijfeld of ik in mijn tentje zou gaan slapen. Dat tentje heeft zoveel plezier. JE bent aan het Pieter om dat ding precIs goed op Te zetten. En als alle scheerlijnen streak staan en je tent staat als een huis dan ga je um invergnoegd inrichten met je matje, je kussen en je slaapzak. En dan heb je een knus geheel, waarvan je weet dat je er straks lekker in slapen zal . Mooi toch.
Morgen vrij. Heerlijk. Uitslapen za ,er wel niet van komen. Naast me slaapt ene gezin met kleine schreeuwers
