Dag 3 - 20 km - op 64.4 km van begin

Vannacht als een soort holenbeer in mijn tentje geslapen. In Belgie zijn er niet zoveel camplings ondrweg dus heb ik de gelegenheid te baat genomen. Ik heb daar wel voor moeten betalen, want het regende dat het goot vannacht en dan gaat er al gauw flink wat gewicht aan water mee je rug op. Maar oh wat sliep dat heerlijk. Eerst een douche om de vermoeienissen weg te spoelen en dan tukken.

Ook ontdekte ik gisterenavond dat ik niet verkeerd zat en zo kon ik vandaag bijna direct aansluitend de route weer vervolgen. Maar dezelfde knurft die gisteren de route uitgezet had, maakte me het vanmorgen weer ernstig moeilijk. Zo liep ik, denkt ik, anderhalve kilometer om en daarbij zat een stuk zo steil dat ik dacht recht streeks op de thee bij Petrus uit te komen. Allemaal voor niets omdat de knuppel me naar rechts stuurde ipv naar links.

En dan zijn het nog niet eens de kilometers maar vooral het gedoe eer je weer de richting hebt en het juiste spoor te pakken hebt. Ik ga steeds meer doen op het ouderwetse routeboekje. Mijn Garmin heeft kuren. Die geeft de hele dagroute aan, maar als ik inzoem om te zien waar ik ben dan geeft ie nog alleen maar de eerste 7 kilometer op detail niveau de rest van de route valt er dan af. Daar waar dat ding me de eerste dag enrom heeft geholpen, raakt ie nu steeds verder uit beeld.

De dag kenmerkte zich door felle opklaringen maar ook even felle regenbuien. ik kom er steeds beter in. De benen gaan makkelijker. Ik snap beter wat ik bij de bewegwijzering verwachten kan ( degen die dat nu doet is weer goed) . Wanneer ik pauzes moet houden en  hoe ik het routeboek moet gebruiken. Wel deel ik mijn route nog verkeerd in qua tijd ( ik ga nog steeds te laat weg s morgens en heb voor 12 uur nog veel te weinig gelopen.)

De route was vandaag adembenemend. Prachte vergezichten, schitterende holle wegen ( waar middenin dan een soort beekje liep van alle regen vandaag) , prachtige bossen en leuke plaatsjes. Zo mag het nog wel even gaan. Het enige dat nu jammer is, is dat ik in een heel klein,  leuk hotelletje zit, maar het is maandag: het zeer veelbelovende restaurant is gesloten. Dus eet ik nu een oude, slappe baguette met wat patee, tomaat en paprika. 

Ja het leven is hard.