dag 2 doordouwen

Je kent ze wel die dagen dat het niet gaat zoals jij dat wilt. Ik zal lijstje maar gelijk afwerken.

De benen gingen niet goed. De weg was af en toe niet te vinden. Het tweede deel van mijn tocht verdween mijn route van de garmin. Dus heb ik flink lopen zwerven. Ach en oh ja, net toen ik me afvroeg wat ik daar in hemeltjesnaam liep te doen ging het ook  nog regenen.

En als klap op de vuurpijl kwam er een man naar me toe toen ik net zielig en moe op een bankje zat. Hij vroeg of ik naar Compostella liep. Nee naar Menton. Oh nou hij was wel naar compostella gelopen en ALLES was geniaal: de kou de hitte de bergen de dalen de regen. ALLES! Maar hij was de aap die gezellig terugkeek terwijl ik nog een eindje moet. Maar toch goed te weten.

Oh en het allerzotst: ze maken hier poortjes waar je met rugzak niet doorheen kan. Dan moet je alles afhangen en weer ophangen. Zo heb ik er vijf gehad. Maar ik moet niet zeuren. Ik wilde zelf en ik weet dat de eerste week moordend is. Daarna gaat het prima. Dus eventjes doorbijten.

De omgeving is hier soms heel prachtig maar dan kom je weer door zo n typisch rommelig Bels landschap. Zo vond ik vandaag mijn derde adem langs een beek op een prachtig stuk en bonus het was daar vlak!  Het weer was wisselend en net telkens als ik alles aan had aan regenjack en poncho regende het niet en werd het veel te warm of andersom. Hoort er vast allemaal bij. Achteraf geef ik de man gelijk : ik begin er ook al om te grinneken het is nog niet geniaal. Dat nog niet