Dag 1 - de eerste stap

Dag nul eindigde ietwat in mineur. Geen 4 G noch fotos op mijn reisblogpagina. Vooral de 4 G baarde zorgen: wa t had ik nu in hemelsnaam weer eens gedaan.

Welnu het is gauw gezegd: NIETS!!! Mijn vrienden bij Vodafone hadden besloten mijn 4G verbinding uit te zetten. Zulks bleek nadat we vanmorgen eerst de Vodafone winkel in Maastricht hadden overvallen. 

Daarna zijn wij onder een lief zonnetje richting Kanne gereden, alwaar Mieke mij tot op de brug over de Maas heeft begeleid. Vanaf daar alleen verder. 

Dat klinkt simpel, maar voor die eerste stap en het avontuur is er wel eerst een afscheid.......

Als de zon doorkwam, dan lag het land er 's zomers bij te bakken: loom, warm en lijzig. Maar het graan is hier rijp en af en toe barst het dan van de oogst activiteit. Alle keren had ik het geluk zo langs te lopen dat al het kaf mij niet in de ogen geblazen werd!  

Ik heb lang langs de Geer gelopen. Zo'n beek waar elk moment je een ijsvogel vereacht..... helsas. Wel ben ik avergast op een vliegshow van een sperwer en een koket moment met een goudhaantje. Verder is het geen moment vlak. Het ene moment loop je boven en ontvouwt het landschap zich in weidse vergezichten. Het volgende moment knallen je kuiten uit elkaar vanwege een stijl stuk naar beneden.

Over een week of twee heb ik staalharde kuiten, maar nu zijn het getormenteerde half leeggelopen ballonnetjes.  

Twee bijzondere momenten vandaag. Op het eind van de dag liep in door een gehucht waar ik een man die met grind aan het kruien was in mijn paasbeste Frans vertelde dat ik dat wel een heet klusje vond. Hij antwoordde mij in een onbegrijpelijk patois. Maar de conclusie bleek waarschijnlijk dat het inderdaad te heet was om te kruien maar ook om als een soort zombie met een rugzak einden te wandelen. Deze zwaarwegende conclusie en het besef van een gedeelde zware taak, deed de man besluiten mij voor onderweg een beirtje aan te bieden. Nadat ik beloofd had, het flesje keurig te disponeren, liep ik even later als een echte zwerver (en rechtgeaard SVH-er) al bierleurkend door een prachtig landschap.

Vlak voor Vise was een grote Delhaize. Nu is boodschappen doen een heikel ding. Je moet eten, maar je wilt niet te veel meenemen en zeker geen dingen die makkelijk bederven.....   ik heb de koeling in mijn backpak nog niet ontdekt. Bij het afrekenen hield ik mijnkaart tegen de zijkant van de pinautomaat. In stomme verbazing keek de kassiere mij aan. Dat had ze nog nooitngezien..... dat je zo betalen kon. Ze wist het echt niet. De dame achter me in de rij trouwens ook niet. Ik loop dus als een soort Messias door deze dreven en breng de moderne tijden..... nu zit in een een chambre d'hote aan de oevers van de Maas. Daar ben ik gelaafd met een Jupiler en daarna omdat ik kennelijk beviel werd de Leffe aangerukt.  De voeten doen het nog.....